we hebben Stief moeten herplaatsen...........
De wereld vergaat, je leven staat op zijn kop!
Radeloos..........zoekend...........hoe kan dit? Waarom????????
Is dit te keren???Wat moeten we doen?
Drie keer heeft ze Pien gebeten,
eerste keer over een kouwstaafje, was fel, maar verder niets.
De tweede en de derde keer was raak. In de nacht met een open hondje op je schoot naar de dierenarts......gaten, grote gaten.......Paniek alles valt weg, je beld gewoon in de nacht je vriendin op in de veronderstelling dat je ook nog te verstaan ben........
Je leven staat echt gewoon stil.......
je verstomt
geen woorden
wel tranen......
veel tranen........
Diep verdriet
rauwe wonden.....
bij Pien en ook bij mij van binnen...
Hoe kun je kiezen?
Hou van alle twee de meiden.........
Heb ze beide beloofd voor ze te zorgen tot de laatste adem..........
Twee weken zat er tussen de aanvallen
en na de laatste is STief gaan logeren.
Rust hier en rust voor haar.
Hoop en vrees........
gevoel en verstand.....niet op één lijn te krijgen......
Na het logeren ( waarvoor onwijze dank!!!!!!!!!!!!)
naar Arno en Lémone om te trainen.
Dat leek allemaal goed te gaan en perspectief te bieden....
Ruim een uur in de auto met geode moed!
Weten dat we thuis alles klaar hebben om de meiden gescheiden een leuk leven te bieden.....
Een avond vol emoties en goede hoop!
Totdat de volgende morgen de meiden elkaar zien door het hek heen.......
alle grond slaat onder je voeten weg, Pien gaat de aanval in is totaal van streek, Stief die maar één ding wil.......Pien eten!
Toen wist ik, dit is niet te doen. Dit is niet eerlijk!
Pien is twee weken bij mijn ouders gaan logeren om hier de lucht te zuiveren........rust te brengen.. ( Pien in retrete, slaapt op bed, slaapt voor de kachel en eet........ tanks Paps en Mams voor de goede zorgen, het heeft haar goed gedaan! En dank Tante Gees en Ome Wim dat ze op vrijdag op jullie bank mocht slapen!)
EN dan weet je ik heb maar 1 taak!
Die gouden mand vinden en het stokje overgeven..........
Stievie loslaten........
Via het Aussie rescue fund een oproep gezet......
jankend teksten en foto's gemaild.....
wetend dat het beter is...........maar het doet zon pijn......
Dan het moment dat jouw hondje met foto en tekst daar staat.........
en de telefoon gaat.....
Dat eerste telefoontje......... iemand die aussies heeft gehad........aussies van Diane,,,,,,,,,, sterker nog......ze hadden de overgrootvader van Stief gehad!
Iemand die met haar honden werkt, reddingshonden werk!
De angst.... ohhh als dit wat gaat worden is het te mooi om waar te zijn!
De angst, straks heb ik echt niets met die mensen of vind Stief ze helemaal niets.......
Het moment dat ze er dan zijn, binnen komen en die gekke griet met veel lol naar ze toe gaat, op schoot springt ze aflikt!
Heftig maar zo fijn!
Ze hebben na die zaterdag nog een week van Stief kunnen genieten, want na hun vakantie kwamen ze haar halen.........
Moeilijk, mooi, pijn, vrede, berusting..........voor een deel.....
de mail die vrienden en bekende kregen:
7 september 2008.
Lieve Stief,
Wat ben ik blij,
Ondanks mijn rauwe verdriet.
Wat is mijn hart vol liefde,
Al voelt het soms alsof er aan gerukt word!
Wat was je open gister,
Wat was het mooi jullie zo te zien!
Wat deed het zeer, om op deze manier blij te zijn!
Je bent nu niet meer van mij, je bent nu eventjes “van ons”.
Ik weet dat je daar zo welkom bent,
Daar ben je dat net zoveel, als dat je dat hier was en altijd bent geweest!
Wat is het mooi om die klik te zien
Hij was vanaf het begin…..aan alle kanten.
Ik ga het stokje overgeven, huilend, maar met een goed gevoel.
Wetend dat Cees en Rina je verder zullen brengen,
Heel veel van je zullen houden, je verdere hondenleven lang!
Ik hoop dat ik je zal mogen volgen, nog eens een foto of een mail.
Om je volwassen te zien worden, als deel van hun gezin.
Dat mijn hoofd en mijn hart dan op één lijn zullen zitten,
En ik er ook werkelijk van genieten kan.
Lief meisje, ergens zal de kracht er zijn
Je volgende week te laten gaan,
Waar hij vandaan moet gaan komen, Ik weet het werkelijk nog niet.
Maar hij zal er zijn,
Wetende dat het voor ieder beter is,
En weet dat het aan onze liefde voor jou niet gelegen heeft!
Je was van mij,
Bent nu van ons,
Je word van hun.
Het leven lacht je toe, het leven zit je mee.
Je zal het super krijgen in dat gezin bij zee!
In mijn hart zit jij voor altijd en zal je verdere leven altijd back-up voor je zijn!
Niemand neemt ons af wat we samen deelde, al was het veel te kort,
Mijn verdriet krijgt vast ooit een plaatsje,
Want ik ben en blijf je eerste baasje……….
Lieve Cees en Rina heel veel geluk met dit super meisje,
En lieve Stief,
het beste plekje was niet goed genoeg, maar we hebben het gevonden!
Dikke knuf…….
Lieve Stief,
Wat ben ik blij,
Ondanks mijn rauwe verdriet.
Wat is mijn hart vol liefde,
Al voelt het soms alsof er aan gerukt word!
Wat was je open gister,
Wat was het mooi jullie zo te zien!
Wat deed het zeer, om op deze manier blij te zijn!
Je bent nu niet meer van mij, je bent nu eventjes “van ons”.
Ik weet dat je daar zo welkom bent,
Daar ben je dat net zoveel, als dat je dat hier was en altijd bent geweest!
Wat is het mooi om die klik te zien
Hij was vanaf het begin…..aan alle kanten.
Ik ga het stokje overgeven, huilend, maar met een goed gevoel.
Wetend dat Cees en Rina je verder zullen brengen,
Heel veel van je zullen houden, je verdere hondenleven lang!
Ik hoop dat ik je zal mogen volgen, nog eens een foto of een mail.
Om je volwassen te zien worden, als deel van hun gezin.
Dat mijn hoofd en mijn hart dan op één lijn zullen zitten,
En ik er ook werkelijk van genieten kan.
Lief meisje, ergens zal de kracht er zijn
Je volgende week te laten gaan,
Waar hij vandaan moet gaan komen, Ik weet het werkelijk nog niet.
Maar hij zal er zijn,
Wetende dat het voor ieder beter is,
En weet dat het aan onze liefde voor jou niet gelegen heeft!
Je was van mij,
Bent nu van ons,
Je word van hun.
Het leven lacht je toe, het leven zit je mee.
Je zal het super krijgen in dat gezin bij zee!
In mijn hart zit jij voor altijd en zal je verdere leven altijd back-up voor je zijn!
Niemand neemt ons af wat we samen deelde, al was het veel te kort,
Mijn verdriet krijgt vast ooit een plaatsje,
Want ik ben en blijf je eerste baasje……….
Lieve Cees en Rina heel veel geluk met dit super meisje,
En lieve Stief,
het beste plekje was niet goed genoeg, maar we hebben het gevonden!
Dikke knuf…….
Het is geweest, het is klaar nu, het is geregeld.....
Het gaat goed daar met jou, met jullie...
hier gaat het steeds beter.
Bij elk goed bericht groeit de hoop.
Zie je op fotos, het gevoel is goed.
Je koppie staat blij, het geeft me kracht.
De weken verstrijken, ik moet ook door....
Het begin is er weer, heb eindelijk ingetikt hier wat er is gebeurd,
om zo weer dichter bij die rust te komen.
Om het leven weer aan te gaan.
Maar hoe oud ik ook ga worden meis, houden van is voor altijd, ook als je moet loslaten!
Dikke knuf........we missen je.......
